Una Presencia Silenciosa…Una Presencia Silenciosa…

Cuando una de las tías se giró y la vio ahí, gritó sin pensarlo y todos corrieron.

Fue un caos.

Al principio creyeron que se había desmayado o que estaba teniendo una crisis, pero cuando se acercaron vieron algo que los dejó sin palabras.

La mano de Julián estaba encima de la espalda de Camila, como si él también la estuviera abrazando.

Algunos se quedaron congelados y otros empezaron a decir que la niña lo había movido, pero no tenía sentido porque la mano no estaba en una posición forzada, estaba apoyada con naturalidad y con el brazo levemente levantado.

Uno de los hombres quiso apartarla, pero la abuela no lo dejó.

Dijo que esperaran, que algo raro estaba pasando.

Camila no se movía, pero no parecía inconsciente

Camila no se movía, pero no parecía inconsciente. Su respiración era suave y uniforme, como si estuviera durmiendo plácidamente, acunada por el frío abrazo de su padre. La mano de Julián, esa misma mano que había sostenido la suya tantas veces en paseos por el parque, ahora descansaba sobre su espalda. Era un gesto de protección, un adiós que desafiaba toda lógica. La tía que había gritado se echó a llorar, no de miedo, sino de una profunda y dolorosa ternura. La mamá, que había permanecido en un estado de letargo, se incorporó de golpe, con los ojos llenos de una mezcla de horror y asombro.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.